Voor wie is Psychomotorische therapie?

Praktijk Spijker richt zich op kinderen, jongeren en adolescenten die wel behoefte hebben aan hulp, maar geen opname nodig hebben in een zorginstelling. Verwijzing kan rechtstreeks, maar ook via huisarts, GZ-psycholoog of via de Gemeente. Praktijk Spijker richt zich zowel op normaal als zwakbegaafde kinderen, jongeren en adolescenten. Therapie kan zowel individueel als in groepsverband of in gezinsverband geboden worden. Afhankelijk van de hulpvraag zal er samen met de cliënt gezocht worden naar een passende behandeling. PMT is er voor kinderen, jongeren en adolescenten en volwassenen met psychosociale problematiek zoals:
• Angsten, waaronder faalangst
• Problemen in de rouwverwerking
• Het hebben van een negatief zelfbeeld
• Het moeilijk kunnen verwoorden en verwerken van gevoelens en emoties
• Verminderde assertiviteit en/of weerbaarheid
• Moeite met sociale vaardigheid
• ADHD problematiek
• ASS-problematiek, waaronder PDD-nos
• Opstandig/ agressief gedrag (ODD)
• Traumatische ervaringen (PTSS)
• Stoornissen in de emotieregulatie
• Echtscheiding van ouders
• Gezinsproblemen
Vaak hebben problemen bij kinderen en jongeren een grote impact op het gezin en de mensen daar omheen. Daarom vind ik het belangrijk om het gezin en andere directe betrokkenen te betrekken bij de behandeling van de jongere. Naast het (indien mogelijk) aanwezig zijn bij de intake kan het gezin (of delen daarvan) uitgenodigd worden deel te nemen aan de therapieën. Dit met als uitgangspunt dat het probleem in en met behulp van het gezin opgelost dient te worden.
Steeds meer kinderen die voorheen naar het speciaal onderwijs gingen blijven met extra begeleiding en middelen (PGB, rugzak) in het reguliere onderwijs. Ook voor deze jongeren kan PMT uitkomst bieden. Instellingen en scholen kunnen mij inhuren voor psychomotorische therapie van uw zoon of dochter.

Casus

"F. (13 jaar) wordt aangemeld voor PMT. Ze is erg onzeker en heeft weinig zelfvertrouwen. Ze vindt het lastig om duidelijk aan te geven wat ze precies voelt. Daarbij geeft ze aan niet zo’n zin te hebben om over gevoelens te praten en dat ze geen zin heeft in gedoe.
Thuis heeft ze vaak ruzie met haar zusje. Ze vindt het lastig om aan te geven waardoor deze ruzie ontstaat en en trekt zich dan terug op haar kamer.

Tijdens de PMT wordt al snel duidelijk dat ze erg negatief over haar eigen prestaties denkt. Een van de opdrachten is dan ook om tijdens de spelvormen iets positiefs over de ander te benoemen. Gevolgd door de opdracht om ook iets positiefs over zichzelf te benoemen, gerelateerd aan het spel, om de drempel laag te houden. De weerstand vermindert, en ze ervaart hoe leuk en fijn het is om positief over de ander en zichzelf te zijn.
Met ondersteuning van ouders maakt F. ook de stap om ook thuis vaker positief te zijn over de ander, én over zichzelf. Ook komt ze aan het eind 2 keer met haar zusje naar de PMT om op die manier nog eens extra te oefenen. Ze leert hiervan dat haar zelfvertrouwen stijgt, en ze zich minder vaak ruzie heeft met haar zusje en zich minder terugtrekt."

Vraag meer informatie aan

Neem nu contact op om echt stappen te zetten!